334 - اگر انسان سرامد زندگى و عاقبت كارش را مىديد آرزوها و غرورش را دشمن مىشمرد . ( 743 . ) 335 - هر انسانى در اموالش دو شريك دارد : وارث و حوادث . 336 - كسى كه از او در خواستى شده تا وعده نداده ، آزاد است ( و پس از وعده دادن در گرو وعده خويش است ) ( 744 ) . 337 - هر آنكه مردم را دعوت كند ولى خود عمل نكند همچون تيرانداز بدون كمان است . ( 745 . ) 338 - دانش دو قسم است : فطرى و شنيدنى ، دانش شنيدنى ( اكتسابى ) سودى ندهد ، مگر آنكه هماهنگ با فطرى باشد ( 746 . ) 339 - رأى صائب همراه قدرت و حكومت است با آن مىآيد و با آن مىرود ( اشاره به اين كه تا قدرت در دست نباشد رأى صائب نتيجه‌اى ندارد و با اين كه زمانى كه قدرت در دست انسان است هر چه بگويد تصديقش مىكنند و بازوال آن تكذيب . ) 340 - خويشتندارى ، زينت فقر است و سپاسگزارى زينت غنا و توانگرى . ( 747 . ) 341 - روز اجراى عدل بر ستمگر سختتر است از روز ظلم ستمگر بر مظلوم . 342 - برترين بىنيازى آن است كه از آنچه در دست مردم است چشم بپوشى و مأيوس باشى .